Onze vrijwilligers aan het woord

Ik ben Jane. Ik ben sinds kort bij Breda Gelijk betrokken. Ik ben zelf rolstoelafhankelijk. Ik vind het fijn dat ik voor de Bredanaars wat kan doen omtrent aanpassingen voor de toegankelijkheid van de mooie stad Breda.

Hiervoor heb ik bij de gemeente Breda gewerkt (sociale werkplaats). Ik heb inpakwerk gedaan. Dit heb ik met veel plezier gedaan voor ongeveer 10 jaar. Ik ga zelf vaak op pad in Breda, dus je kunt me overal tegenkomen.

In maart 2020 werd ik ernstig ziek door Corona en lag ik wekenlang gesedeerd op de IC in het Erasmus MC. Na een intensief revalidatietraject, bleek al snel dat er blijvende schade was. Mede door Post Covid ben ik nog onder andere energiebeperkt. Maar heb ik vooral last van overprikkelingen wat ik dagelijks moet blijven bewaken.

Na het eerste leuke gesprek heb ik gelijk besloten om mij in te zetten voor de organisatie. Ik doe voor Breda Gelijk schouwen op prikkelarme activiteiten en locaties. In de eerste weken heb ik die al gelijk mogen uitvoeren en evalueren.

Prikkelarm vermaak houdt mij al jaren bezig. Een rondleiding, een activiteit of een drankje of hapje doen is namelijk niet meer zo vanzelfsprekend. Het is vaak te druk en rumoerig of uit de loop. Aan een zijkant zitten lukt niet altijd, maar ook achtergrondmuziek is vaak te veel. Soms is de kakofonie slecht. Maar ook geluiden van een koffiebonenmachine of spoelkeuken, grote groepen of kleine kinderen gooien vaak “roet in het eten”. Door voorlichting te geven en bewustwording te creëren over overprikkeling draag ik mijn steentje bij in dit leuke team!

Mijn naam is Erik van Sittert . Ik doe vrijwilligerswerk bij Breda Gelijk. Ik doe mee met schouwen. We beoordelen dan of bepaalde plekken toegankelijk zijn voor mensen met een lichamelijke beperking. Met elkaar zitten we in een werkgroep.

Ook zet ik me in voor meer bewustwording.  Omdat het niet altijd zo vanzelfsprekend is dat iemand met een lichamelijke beperking zomaar mee kan doen. Of ergens naar binnen kan gaan.

Daarnaast geef ik voorlichting op basisscholen in groep 7. Ik vertel leerlingen over hoe het is om een beperking te hebben.

Wat ik ook nog doe, is op Curio studenten leren omgaan met tilliften. Dit vind ik belangrijk.  Ze kunnen dit beter van mij leren dan op bijvoorbeeld een pop. Ik ben al lang betrokken bij Breda Gelijk en zet mij graag in.

Mijn naam is Synco van den Bliek. Ik woon in Prinsenbeek, ben getrouwd en trotse vader van een zoon. Sinds 2020 leef ik met de ziekte van Stargardt, een erfelijke oogaandoening waardoor ik zeer slechtziend ben geworden.

Ondanks deze beperking zet ik me actief in voor een inclusieve samenleving. Als vrijwilliger bij Breda Gelijk werk ik samen met anderen aan een stad die toegankelijk is voor iedereen. Ook voor mensen met een beperking!

Ik neem deel aan het schouwen van evenementen en geef daarbij advies over toegankelijkheid en gebruiksvriendelijkheid. Daarnaast houd ik de veranderingen in de stad nauwlettend in de gaten. Zodat we kunnen blijven meebouwen aan een Breda waar iedereen zich welkom en vrij voelt.

Samen maken we de stad sterker, voor álle inwoners.

Bij Breda Gelijk geef ik voorlichting aan kinderen van groep 7 van het basisonderwijs. Daar vertel ik hoe het is om te leven met een beperking. In mijn geval slechtziendheid. Met mijn verhaal maak ik duidelijk, dat je door de beperking met ongemakken moet leven. Door dit duidelijk te maken, ontstaat er meer om begrip in bepaalde situaties die moeilijk te handelen zijn met de beperking.

Daarnaast vertel ik dat je met een beperking nog heel veel kan. En dat het leven nog heel aangenaam is. Tenslotte ben je niet je beperking, maar heb die gewoon.

Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bert Vos. Getrouwd en ik heb 3 dochters. Ik ben visueel beperkt en loop met een taststok. Zelf heb ik 20 jaar een schoenwinkel gehad in de Haagse Beemden. Helaas moest ik stoppen vanwege mijn visuele beperking. Na een tijdje op de bank gezeten te hebben, wilde ik wat gaan doen. Ik ben toen vrijwilligerswerk gaan doen bij een bejaardencentrum. Regelmatig ging ik naar het Oogcafé bij Koninklijke Visio. Daar kwam ik in contact met een ervaringsdeskundige van Breda Gelijk. En zo ben ik bij Breda Gelijk gekomen.

Vrijwilliger zijn binnen het gebied van de toegankelijkheid sprak mij het meeste aan. Schouwen lopen vind ik leuk. Ik word blij als ik in de stad verbeteringen zie van mijn advies op het gebied van toegankelijkheid. Dit vrijwilligerswerk legt niet veel beslag op je tijd. Het is geen zware taak. Het geeft voldoening. Je komt op plaatsen waar je normaal gesproken niet zo snel komt. Hierdoor ben je ook op tijd op de hoogte van gemeentelijke plannen. In 2016 ben ik gestart bij Breda Gelijk. Ik doe dit met veel plezier en in mijn ogen zijn er al best wat dingen verbeterd. Ik ben van plan om dit nog lang te doen.

Ik ben Danielle van Hooff en ik ben 49 jaar. Bij mijn vroeggeboorte woog ik 800 gram. Niemand gaf mij kans om te overleven. Maar tegen alle verwachtingen in, ging ik uiteindelijk naar huis. Door deze moeilijke start zijn mijn spieren en pezen niet goed ontwikkeld. Ik zie maar met 1 oog en ik ben slechthorend. Daarnaast ondervind ik ook nog andere nare bijkomstigheden. Ik ben rolstoelafhankelijk. In mijn leven ben ik heel vaak geopereerd. Ik was als baby al een vechter en ook nu geef ik niet op. Ondanks alle tegenslagen en beperkingen sta ik inmiddels positief in het leven en laat ik me niet tegenhouden door mijn beperkingen. Ik ben spontaan, vrolijk en ondernemend.

Een paar jaar geleden heb ik het handbiken ontdekt. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik niet meer zo vaak in de put zit. Ook zorgt het ervoor dat ik niet alleen bezig ben met het uitvallen van mijn lichaamsfuncties, maar juist kan focussen op wat ik wel kan.

Door met mijn handbike tochtjes te maken, kan ik ontspannen en ben ik minder somber. Ik ben hierdoor sterker geworden en kom meer buiten. Dit doet mijn weerstand goed.

Ik ben veel uitdagingen aangegaan, waarvan ik van tevoren dacht dat ik nooit iets zou bereiken. Ik heb meegedaan aan de HandbikeBattle in Oostenrijk. Al drie keer heb ik de zware tocht volbracht. Het heeft mij geleerd dat je lichaam ondanks alle beperkingen meer aan kan dan je denkt. Daarnaast heeft het mij veel plezier en positieve afleiding gebracht. Zo zie je maar: ik worstel in mijn leven met heel veel tegenslagen, maar heb ze overwonnen. Ook heb ik leren accepteren dat ik nooit kan doen wat sommige andere mensen doen.

Daarom vind ik het belangrijk om mij in te zetten voor Breda Gelijk. Om te kijken hoe de toegankelijkheid is. En dat voorzieningen voor mensen met een beperking verbeterd worden.

Ik ben Eric. Ik ben 57 en zit in een rolstoel. Na wat omzwervingen woon ik nu in Oosterhout. Na mijn vwo heb ik in Utrecht wiskunde gestudeerd en ben uiteindelijk programmeur geweest. Mijn werkzame leven heeft geduurd tot 2012. Toen heb ik ook gekozen om in de rolstoel te blijven.

Daarna ben ik vrijwilliger bij Breda Gelijk geworden. Via iemand van mijn dagopvang ben ik met Breda Gelijk in contact gekomen. Ik ging gastlessen geven aan leerlingen om te vertellen wat het inhoudt om in de rolstoel te zitten.

Dat is heel leuk om te doen en ook leerzaam voor de leerlingen. Dan krijgen de kinderen inzicht in wat het is om inderdaad in de rolstoel te moeten zitten. Daarnaast leg ik ook wat uit over de verschillende hulpmiddelen die er zijn voor mensen met verschillende soorten beperkingen. Dit doe ik nu al ruim 10 jaar samen met een groep hele leuke vrijwilligers. Ik hoop dit nog lang te kunnen doen!